صفحه اصلی / نویسندگی آنلاین / برنامه‌ای منظم برای خیالبافی

برنامه‌ای منظم برای خیالبافی

یکی از لذت‌های اصلی فرایند خلاقیت لحظۀ کشف است؛ لحظۀ غافلگیرشدن از پیدا کردن ارتباط پنهان بین چیزهای ظاهراً بی‌ربط.

در این درس از سلسلۀ درس‌های نویسندگی مدرسه ۱۰ یک پیشنهاد و یک تمرین داریم که می‌توانند خلاقیت نوشتاری شما را تا حدی زیادی افزایش دهند.

پیشنهادی برای خلاقیت بیشتر

برای خلاق‌تر شدن، باید یاد بگیرید با افکارتان تنها باشید.

به پاسخ این سوالات فکر کنید:

وقت‌هایی که در خانه تنها هستید چکار می‌کنید؟

آیا هجوم افکار پریشان شما را کلافه می‌کند؟

آیا برای فرار از جریان افکار به موبایل و تلویزیون و یخچال پناه می‌برید؟

معمولاً ما از پرسه زدن آزادانۀ ذهنمان می‌ترسیم، خیالبافی را کاری بیهوده می‌دانیم و سعی داریم هر طور شده متمرکز و آگاهانه فکر کنیم. انگار که از تنها ماندن با ذهنمان وحشت داریم.

حتی طبق گزارشی، شرکت‌کنندگام در یک پژوهش شوک الکترونیکی به تنها ماندن با افکارشان ترجیح داده بودند.

اتاق پاسکال

فدریکو فللینی فیلمساز بزرگ ایتالیایی می‌گوید:

خیالباف تنها واقع‌گرای حقیقی است.

توجه به خیالبافی، علیرغم مفهوم‌پردازی منفی این واژه باید از اولویت‌های ما در مسیر نویسنده شدن باشد.

فرقی نمی کند که می‌خواهید داستان نویس‌باشید یا نویسندۀ مقالات تجاری. در هر صورت نیاز دارید تا حسابی به ذهنتان فضای پرسه زدن بدهید.

اصلاً فکر کرده‌‌اید چرا پیاده‌وری تا این حد به یافتن ایده‌های نو کمک می کند، به خاطر اینکه حین پیاده‌روی ذهن ما بیشتری فرصت را برای پرسه زدن پیدا می‌کند.

خیالبافی شاید ظاهراً کاری بی ثمر و اثری برسد، اما گاهی خیره شدن به نقطه‌ای نامعلوم، بدون هیچ هدف خاصی می‌توانند انرژی و آرامشی برابر با خواب عمیق ایجاد کند.

در اصل خیالبافی نه کاری از سر بیهودگی و بیکاری، بلکه می‌تواند از اثربخش‌ترین کارهای خلاقانۀ ما باشد.

پژوهش‌های گوناگونی اثبات کرده‌اند که ایده‌های خلاقانه زمانی به ذهن ما می رسند که که ما از تلاش آگاهانه برای کشف آن‌ها دست کشیده باشیم.

افکار بکر و خلاقانه نه با زور و فشار و فرآیندی مکانیکی، بله گاهی مثل نیوتن، زیر درخت سیب به ذهن می‌‌رسند.

خیالبافی فرآیندی است که محصولات آن سرزده از راه می‌‌رسند، هیچ تضمینی نیست که ساعت‌ها پیاده ‌وری یا یک روز تمام غلت زدن در رختخواب به اید‌ه های عجیب و غریبی منجر شود.

گاهی باید دقایقی طولانی از پنجره به بیرون خیره شوید، بدون هیچ هدف خاصی. ممکن است دیگران شما را افسرده، بیکار یا دیوانه خطاب کنند. اما چه باک، دستاوردهای پرسه زدن ارزشش را دارد.

پنجره حیالبافی

گام عملی:

دقایقی از روز را برای پرسه‌زدن آزادانۀ ذهنتان برنامه ریزی کنید.

چینن زمانی می‌تواند زیر دوش حمام، پیاده‌روی از محل کار تا خانه، یا رفتن به پشت‌بام باشد.

تمرین اصلی درس:

در اتاقتان را ببنید و حداقل ۲۵ دقیقه را به این تمرین اختصاص بدهید.

روی کاغذ از یک تا ده شماره‌گذاری کنید.

ده چیزی را که توی اتاق می‌بینید بنویسید.

چه چیزهایی را با آن‌ها بنویسید. جلوی تک تک چیزهایی که فهرست کرده‌اید، تداعی‌هایتان را با جزییات بنویسید، حتی اگر خیلی بی‌ربط باشند.

چند مثال:

فنجان روی میز من را یاد امتحان میان‌ترم پارسالم می‌اندازد که…

پردۀ چرک اتاق من را یاد هواپیمایی می‌اندازد که در سفر به …

ساعت دیواری مستطیلی شکل اتاق من را یاد کتاب خاطرات دکتر حسابی می‌اندازد…

از تاثیر بلند مدت این تمرین بر خلاقیتتان شگفت‌زده می‌شوید.

3 دیدگاه‌ها

  1. سلام، محتوای سایتتون رو دوست داشتم، ولی متاسفانه لینکی برای عضویت ندیدم، دوست داشتم مطالب جدید برام ایمیل میشد تا باخبر می شدم.
    لطفا این امکانات رو به سایت اضافه بفرمایید.
    متشکرم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *